Η Ιστορία του Νησιού

                    

Στα δυτικά της Σαντορίνης  η Θηρασια  απέχει  λιγότερο  από ένα μίλι από το φάρο του αμοδανιου στην οίας .Τόσο κοντινή, μα τόσο διαφορετική από το γειτονικό κοσμοπολιτικό

Νησί, παραμένει αυθεντική και ανεπιτήδευτη. Η Θυρασια  στην ακμή της υπήρξε Δήμος που συστάθηκε με το Β.Δ Tης 13^ης Οκτώβριου 1834 (ΦΕΚ4/1835)<<περί σηματισμου των Δήμων του  Ν. Κυκλαδικών >>,και κατατάχτηκε στην Γ ‘κατηγορία  με πληθυσμό 319 κατοίκους και έδρα το Πολιχνιον της Θυρασιας .

Η αρχική σφραγίδα του δήμου ήταν κυκλική ,χωρίς έμβλημα .Με απόφαση  του δημοτικού συμβούλιου  χρησιμοποιήθηκε ,προ του έτους 1869 ,ως έμβλημα ‘’Βάμβαξ’’    ‘’…ως το αρχαιοτέρων φυτών του Δήμου…’’ , ανάλογο  αποτύπωμα δεν βρέθηκε ,Το κατά των Καθαρισμό των εμβλημάτων των σφραγίδων των  επαρχίας  Θήρας  , κατόπιν του αρχαιολόγου Π. Ευστασιαδη  επέλεγη  το εικονιζόμενο έμβλημα που καθορίστηκε  με το Β.Δ Της 30^ης Δεκεμβρίου 1881 (ΦΕΚ 112/σελ615):..(ινα)η σφραγης του δήμου Θηρασιας φερη  εν τω μέσω ‘’σφύραν  Ήφαιστου ‘’  ,γύρωθεν δε τας λέξεις ‘’ δήμος Θυρασιας ‘’…’’ 

ΕΤΟΣ                 ΠΛΥΘΗΣΜΟΣ

1848                   517

1849                   523

1850                   526

1851                   543

1852                   546

1853                   624 

1854                   632

1855                   574

1856                   602

1861                   671

1870                   601

1889                   812

1896                   855

1907                   679

Έως το 1895 ο πληθυσμός αυξανόταν σταδιακά και έφτασε  τους 855 κατοίκους . Το 1912

Συστάθηκε η κοινότητα Θηρασιας με έδρα τον οικισμό του Μανωλα η όποια με διαφορετικές μεταβολές διατηρήθηκε έως το 1997, όποτε με τον νόμο Καποδίστρια  συνενώθηκε με την κοινότητα Οίας .Η κρίση στη ναυτιλία στις αρχές του 20^ου αιώνα και ο καταστροφικός σεισμός του 1956 ανάγκασαν τους Θηρασιωτες  να μεταναστεύσουν με το όνειρο μιας καλύτερης ζωής .Συμφώνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός του νησιού  είναι  268 κάτοικοι .

     

Η Θυρασια είναι ένα μικρό  κομμάτι  από την δυτική ακτή της αρχαίας Στρογγυλης , που αποκόπηκε μετά το φοβερό σεισμό του 1500π.χ .Σήμερα μαζί με την Σαντορίνη και το Ασπρονησι   συμπληρώνει νοητά το αρχαίο κυκλικό σχήμα της Στρογγυλής .

Ένα τυχαίο γεγονός αποκάλυψε ότι η όμορφη κόρη του Βασιλιά Θήρα ,Θηρασια έκρυβε για χιλιάδες  χρονιά στα σπλάχνα της απομεινάρια αρχαίου πολιτισμού μετά τη μεγάλη καταστροφή και τον όλεθρο του ηφαίστειου  το 1500π.χ.

Στα Μέσα του 18^ου αιώνα  γινόταν μεγάλη εξαγωγή πουζολανης  από το ορυχείο της οικογενείας Νικόλαου Σπυρίδωνα Αλαφούζου στην Θηρασια, που χρησιμοπουταν τοτε για τη κατασκευη της Διωριγας του Σουεζ .Οι εργάτες του ορυχείου σκάβοντας τη γη έφεραν στο φως λείψανα ενός κτιρίου ,πήλινων αγγείων ακόμα και  ανθρωπινού σκελετού. Αυτή η ανακάλυψη ήταν η αιτία  για της  ανασκαφές που ακλούθησαν στο Ακρωτηρι  και σε άλλες περιοχές της Σαντορίνης .